Het tweede leven van Okura

Kishichiro Okura (1882-1963), de enige zoon en erfgenaam van een vooraanstaande ondernemer, studeerde aan Cambridge en keerde terug naar Japan, doordrenkt van de westerse cultuur. Als slimme en visionaire zakenman droomde hij van de bouw van een luxehotel dat de twee culturen zou verenigen.

In mei 1962 opende Hotel Okura, ontworpen door architect Yoshiro Taniguchi, zijn deuren in de Toranomonwijk in Tokio. Het Okura maakte zijn belofte waar: een prachtige weergave van de modernistische stijl, die aantoonde dat Japan zich had hersteld van de wrede oorlogsverwoestingen en, met de naderende Olympische Spelen, een nieuw tijdperk van moderniteit, groei en vrede inging.

Zeshoekige lantaarns hingen als parels aan het plafond. De middagzon filterde door houten latwerken en papieren schermen. Modernistische fauteuils omringden gelakte tafels als de bloemblaadjes van een pruimenbloesem. Vandaag de dag is Tokio’s beroemdste (en meest betreurde) lobby weer tot leven gewekt. Er is vrijwel niets veranderd tussen het oude en het nieuwe Okura.

Dhr. Okura benoemde Iwajiro Noda, een zakenman zonder ervaring in hotelmanagement, tot hoofd van zijn hotel. Hij was een van de weinigen in zijn tijd die zich bezighield met internationale handel en daarbij in de beste hotels ter wereld verbleef. Deze ervaring was voor hem van onschatbare waarde, zowel bij het vaststellen van de regels voor receptie, organisatie en service, als bij het ontwerp van de gedeelde ruimtes en kamers. Hij was het ook die de naam Hotel Okura voorstelde en suggereerde om de voorkeur te geven aan het ontwerp uit de Heian-periode, de meest verfijnde van de 14 periodes die de Japanse geschiedenis vormen. Het doel was om van dit nieuwe hotel een compleet en uniek kunstwerk te maken, een must-see voor de grootste politieke en artistieke figuren.

De kamers waren dringend aan een opknapbeurt toe.

De lobby, de ruime lounges, de mezzanine, de verlichting, de bar, de gangen en de kamers werden met de grootste zorg ontworpen, vervaardigd met behulp van traditionele technieken door de beste ambachtslieden, met behulp van de meest opmerkelijke materialen.

Op de foto uit die tijd zien we het groene dak van het Okura Museum; het dient als herkenningspunt. De dependance van Hotel Okura, rechts op beide foto’s, is inmiddels ook gesloopt.

Het Okura, met zijn architectonische stijl, zowel van buiten als van binnen, was een perfecte weerspiegeling van zijn tijd, en na verloop van tijd werd het Okura iconischer; sommigen zouden het eeuwig hebben geacht.

Om echter zijn vijfsterrenstatus te behouden (grotere kamers, hogere standaarden aan voorzieningen, enz.), meer bedden aan te kunnen bieden en natuurlijk te voldoen aan steeds strengere anti-seismische maatregelen, was het noodzakelijk het Okura te slopen en opnieuw op te bouwen.

Op 25 april 2014 brachten keizer Akihito en keizerin Michiko een afscheidsbezoek aan Barack H. Obama, terwijl hij in Hotel Okura verbleef. Een sublieme eer.

Dus, het vernietigen van het icoon, waar elke Amerikaanse president sinds Nixon had verbleven. Het Okura ligt direct tegenover de Amerikaanse ambassade en is zo populair dat het “the annex” wordt genoemd. Vele andere wereldberoemde politieke en artistieke figuren hebben er gelogeerd, er zijn talloze internationale conferenties gehouden en zelfs James Bond had er zijn intrek in “You Only Live Twice”.

Overal ter wereld, ook in Japan, hebben architecten, historici, ontwerpers, academici en journalisten echter geprotesteerd tegen deze beslissing, omdat ze het een “rampzalige culturele en historische vernietiging” noemden. De petities waren zo talrijk dat de eigenaren hun plannen hebben heroverwogen. Ja, het historische hotel zal inderdaad worden verwoest (ze houden er niet van om betrapt te worden) en ja, de entreehal, de mezzanine, het kunstwerk, de Orchid Bar, de lampen en de beroemde en avant-gardistische (in 1962) grote wereldkaart zouden worden herintegreerd in het nieuwe gebouw.

Dit redt het meubilair en de schijnwerpers. Vooral omdat het Yoshio, de zoon van Yoshiro Taniguchi, is die de moeilijke taak heeft gekregen om het werk van zijn vader te “feniksen”, de essentie ervan te behouden, het hedendaagse Okura te herdenken zoals het was, en het icoon in stand te houden. Hij is verantwoordelijk voor zeer moderne projecten zoals het MoMA in New York en het ultraluxe shopping concept Ginza Six in Tokio.

De lobby is, toen en nu, nauwelijks veranderd, met meer elegantie en licht.

Taniguchi Jr. ontwierp het nieuwe hotel als twee grote glazen torens. De ene, kleiner, herbergt The Okura Heritage, waar authentieke elegantie en verfijning te vinden zijn, terwijl de andere The Okura Prestige herbergt, die eigentijdse luxe en stedelijkheid vertegenwoordigt.

De kernwaarden die sinds 1962 hebben bijgedragen aan het uitzonderlijke karakter van The Okura, zijn behouden en versterkt. Het belichaamt de discrete verfijning die de essentie van Japan is, in plaats van de opulente luxe van grote westerse hotels, en biedt gastvrijheid, constante en verfijnde aandacht en onberispelijke service die alleen de Japanse cultuur kan bieden. Het resultaat is opmerkelijk, en na een bezoek aan het voormalige “Hotel Okura” en het moderne en huidige “The Okura Tokyo”, kunnen we bevestigen dat zelfs de gezellige en onvergelijkbare sfeer van deze legendarische plek bewaard is gebleven.

Alles goed… dat begint opnieuw

 

Brigitte & Jean Jacques Evrard

info@admirable-facades.brussels